
ملاس یکی از محصولات جانبی صنایع قند است که به دلیل داشتن مقدار قابل توجهی قندهای محلول و قابلیت تخمیر بالا، در تغذیه گاوهای شیری مورد استفاده قرار میگیرد. این ماده معمولاً از نیشکر یا چغندرقند به دست میآید و میتواند علاوه بر تأمین بخشی از انرژی مورد نیاز دام، به بهبود خوشخوراکی و ویژگیهای فیزیکی جیره نیز کمک کند.
با این حال، ملاس یک خوراک جادویی برای افزایش تولید شیر نیست. اثر آن به ترکیب کل جیره، میزان نشاسته و قند، کیفیت علوفه، مرحله شیردهی و مقدار مصرف بستگی دارد. بنابراین، استفاده از ملاس زمانی نتیجه مطلوبی دارد که بهعنوان بخشی از یک جیره متعادل و با هدف مشخص وارد برنامه تغذیهای گاو شود.
ملاس مادهای غلیظ و چسبناک است که در فرآیند تولید شکر به دست میآید و حاوی قندهای محلول و سریعالتخمیر است. ترکیب دقیق ملاس به منبع آن بستگی دارد و ملاس نیشکر و چغندرقند از نظر میزان قند، خاکستر و مواد معدنی تفاوتهایی با یکدیگر دارند.
مهمترین دلیل استفاده از ملاس در جیره گاو شیری، تأمین کربوهیدراتهای سریعالتخمیر است. قند موجود در ملاس میتواند انرژی مورد نیاز میکروبهای شکمبه را در اختیار آنها قرار دهد. این میکروبها برای رشد و فعالیت به انرژی و نیتروژن نیاز دارند و هماهنگی بهتر این دو ماده مغذی میتواند به بهبود فرآیند تخمیر کمک کند.
از طرف دیگر، طعم شیرین ملاس میتواند خوشخوراکی جیره را افزایش دهد. این ویژگی در جیرههایی که دام تمایل کمتری به مصرف آنها دارد، اهمیت زیادی پیدا میکند.
بیشتر بخوانید: تاثیر منابع قندی در خوراک گاو شیری
ملاس در صورت استفاده صحیح میتواند چند نقش مهم در تغذیه گاو شیری داشته باشد.
قندهای موجود در ملاس نسبتاً سریع تخمیر میشوند و میتوانند انرژی لازم برای فعالیت میکروبهای شکمبه را فراهم کنند. این موضوع بهویژه زمانی اهمیت دارد که جیره از نظر کربوهیدرات قابل تخمیر محدود باشد یا بین انرژی و نیتروژن قابل استفاده برای میکروبها هماهنگی کافی وجود نداشته باشد.
البته اگر جیره از قبل مقدار زیادی قند و نشاسته سریعالتخمیر داشته باشد، اضافه کردن ملاس لزوماً مفید نیست و حتی ممکن است تعادل تخمیر شکمبه را بر هم بزند.
طعم شیرین ملاس میتواند پذیرش خوراک را افزایش دهد. در برخی مطالعات، استفاده از ملاس با افزایش مصرف ماده خشک همراه بوده است؛ موضوعی که احتمالاً به خوشخوراکتر شدن جیره مربوط میشود.
این ویژگی بهخصوص در جیرههایی که حاوی برخی محصولات جانبی یا مواد کمخوراک هستند، میتواند کاربردی باشد.
با این حال، افزایش مصرف خوراک بهتنهایی تضمینکننده افزایش تولید شیر نیست. جیره باید از نظر انرژی، پروتئین، فیبر و مواد معدنی نیز متعادل باشد.
ملاس مایع میتواند به کاهش گردوغبار خوراک کمک کند و در برخی شرایط باعث شود ذرات مختلف TMR بهتر به یکدیگر بچسبند. این ویژگی ممکن است انتخابگری دام را کاهش دهد.
انتخابگری یکی از مشکلات مهم در مدیریت خوراک گاوهای شیری است. اگر گاو بتواند غلات یا کنسانتره را از بخش فیبری خوراک جدا کند، جیرهای که روی کاغذ متعادل است، در عمل به شکل متفاوتی مصرف خواهد شد.
پاسخ این سؤال به جیره پایه بستگی دارد.
در برخی مطالعات، افزایش ملاس با افزایش مصرف ماده خشک و تولید شیر همراه بوده است. اما در مطالعات دیگر، افزایش بیش از حد قند جیره نهتنها تولید شیر را بیشتر نکرده، بلکه باعث کاهش برخی شاخصهای عملکردی شده است.
یک متاآنالیز درباره استفاده از ملاس در جیره گاوهای شیری نشان داد که سطوح بالاتر مصرف ملاس، در برخی شرایط با کاهش تولید شیر همراه بوده است. همچنین نتایج نشان داد که پاسخ گاو به ملاس به عواملی مانند نوع ملاس، نژاد، مرحله شیردهی و ترکیب جیره وابسته است.
بنابراین، اگر هدف افزایش تولید شیر است، نباید صرفاً مقدار ملاس را بالا برد. ابتدا باید مشخص شود که محدودیت اصلی جیره چیست.
اگر مشکل از کمبود انرژی قابل تخمیر باشد، ملاس ممکن است مفید باشد؛ اما اگر جیره از قبل نشاسته و قند بالایی داشته باشد، افزودن ملاس احتمالاً نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.
نکته مهم: ملاس باید یک نیاز تغذیهای را برطرف کند، نه اینکه بدون محاسبه به جیره اضافه شود.
قند موجود در ملاس سریعتر از بسیاری از کربوهیدراتهای ساختاری تخمیر میشود. همین ویژگی باعث میشود بتواند انرژی سریع در اختیار میکروبهای شکمبه قرار دهد.
اما سرعت تخمیر یک شمشیر دو لبه است.
اگر ملاس در مقدار مناسب و در کنار فیبر مؤثر کافی استفاده شود، میتواند بخشی از انرژی مورد نیاز تخمیر را تأمین کند. اما اگر مقدار زیادی ملاس به جیرهای اضافه شود که از قبل سرشار از نشاسته و کربوهیدراتهای سریعالتخمیر است، ممکن است تعادل تخمیر شکمبه را تحت تأثیر قرار دهد.
به همین دلیل، هنگام استفاده از ملاس باید مجموع قند و نشاسته جیره بررسی شود، نه اینکه فقط مقدار ملاس محاسبه شود.
بنابراین نمیتوان گفت ملاس همیشه باعث اسیدوز میشود یا برعکس، همیشه از اسیدوز جلوگیری میکند. اثر آن به ساختار کلی جیره و میزان فیبر مؤثر بستگی دارد.
تأثیر ملاس بر چربی شیر مستقیم و قطعی نیست. درصد چربی شیر تحت تأثیر عوامل مختلفی مانند میزان فیبر مؤثر، نوع نشاسته، تخمیر شکمبه و وضعیت کلی جیره قرار دارد.
برخی تحقیقات نشان دادهاند که جایگزینی بخشی از نشاسته با قند در شرایط مناسب میتواند به حفظ برخی شاخصهای ترکیب شیر کمک کند. با این حال، افزایش بیش از حد قند لزوماً باعث افزایش چربی شیر نمیشود.
اگر چربی شیر یک گله پایین است، بهتر است قبل از اضافه کردن ملاس، عواملی مانند کمبود فیبر مؤثر، مصرف بالای نشاسته سریعالتخمیر، انتخابگری گاوها و وضعیت تخمیر شکمبه بررسی شوند.
در بسیاری از موارد، اصلاح ساختار جیره تأثیر بیشتری از افزودن یک ماده منفرد دارد.
برای ملاس نمیتوان یک مقدار ثابت و مناسب برای تمام گاوها تعیین کرد.
مقدار مصرف باید بر اساس ماده خشک جیره، میزان قند و نشاسته، نوع ملاس، مرحله شیردهی و هدف استفاده مشخص شود.
در یک متاآنالیز، مصرف ملاس در سطوح بالاتر از حدود 60 گرم به ازای هر کیلوگرم ماده خشک جیره با کاهش تولید شیر و برخی شاخصهای شیر همراه بود. با این حال، این عدد نباید بهعنوان یک نسخه ثابت برای همه گاوداریها در نظر گرفته شود، زیرا شرایط آزمایشها و ترکیب جیرهها با یکدیگر متفاوت بوده است.
بنابراین، بهتر است مقدار ملاس توسط متخصص تغذیه و بر اساس آنالیز کامل جیره تعیین شود.
یک اشتباه رایج این است که گفته شود «به هر گاو روزانه یک کیلو ملاس بدهید». چنین توصیهای بدون دانستن میزان مصرف ماده خشک و ترکیب جیره، از نظر تغذیهای دقیق نیست.
انتخاب بین ملاس مایع و خشک به هدف استفاده و شرایط گاوداری بستگی دارد.
ملاس مایع معمولاً برای بهبود خوشخوراکی، کاهش گردوغبار و کمک به اختلاط TMR کاربرد دارد، اما به دلیل رطوبت بالا به شرایط مناسب نگهداری و تجهیزات انتقال نیاز دارد.
ملاس خشک از نظر حملونقل و نگهداری سادهتر است، اما باید ارزش غذایی و میزان قند آن بر اساس آنالیز محصول بررسی شود.
در هر دو حالت، مقایسه قیمت باید بر اساس ماده خشک و ارزش تغذیهای انجام شود، نه فقط قیمت هر کیلو محصول.
ملاس علاوه بر قند، حاوی مواد معدنی نیز هست و ممکن است مقدار قابل توجهی پتاسیم داشته باشد. این موضوع در جیره گاوهای خشک و نزدیک زایش اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا سطح پتاسیم میتواند بر تعادل کاتیون-آنیون جیره تأثیر بگذارد.
بنابراین، اگر ملاس برای گاوهای دوره انتقال یا گاوهای خشک استفاده میشود، بهتر است میزان پتاسیم آن در فرمولاسیون جیره لحاظ شود.
این یکی از دلایلی است که نشان میدهد استفاده از ملاس فقط با توجه به میزان قند آن تصمیمگیری نمیشود.
اولین اشتباه، تصور افزایش قطعی شیر است. ملاس تنها زمانی میتواند به عملکرد کمک کند که جیره به آن نیاز داشته باشد.
دومین اشتباه، اضافه کردن ملاس بدون کاهش یا اصلاح سایر منابع انرژی است. باید مشخص شود ملاس قرار است چه مادهای را جایگزین کند.
سومین اشتباه، بیتوجهی به قند و نشاسته کل جیره است. ملاس باید در کنار تمام منابع کربوهیدرات سریعالتخمیر محاسبه شود.
چهارمین اشتباه، استفاده از مقدار یکسان برای تمام دامهاست. گاو تازهزا، گاو پرتولید، گاو اواسط شیردهی و گاو خشک نیازهای متفاوتی دارند.
پنجمین اشتباه، نادیده گرفتن مواد معدنی ملاس است. بهخصوص در جیره گاوهای نزدیک زایش، پتاسیم باید مورد توجه قرار گیرد.
قبل از اضافه کردن ملاس، ابتدا باید جیره موجود بررسی شود. میزان مصرف ماده خشک، قند، نشاسته، NDF، فیبر مؤثر، پروتئین و مواد معدنی باید مشخص باشد.
سپس باید هدف از مصرف ملاس تعیین شود. آیا هدف افزایش خوشخوراکی است؟ آیا قرار است بخشی از غلات جایگزین شود؟ آیا جیره به انرژی سریعالتخمیر نیاز دارد؟ یا هدف کاهش گردوغبار و بهبود کیفیت TMR است؟
پس از مشخص شدن هدف، مقدار ملاس بر اساس ماده خشک جیره تعیین میشود.
بعد از اجرای جیره نیز باید عملکرد گاوها بررسی شود. مصرف ماده خشک، تولید شیر، درصد چربی و پروتئین شیر، وضعیت مدفوع، نشخوار، انتخابگری خوراک و وضعیت بدنی دامها میتوانند نشان دهند که تغییر جیره نتیجه مطلوبی داشته است یا خیر.
ملاس یک منبع قندی سریعالتخمیر است که میتواند در تغذیه گاوهای شیری نقش مهمی داشته باشد. مهمترین مزایای احتمالی آن شامل تأمین انرژی برای میکروبهای شکمبه، افزایش خوشخوراکی، کمک به مصرف ماده خشک، کاهش گردوغبار و بهبود ویژگیهای فیزیکی TMR است.
با این حال، ملاس نباید بهعنوان یک ماده جادویی برای افزایش تولید شیر در نظر گرفته شود. مقدار زیاد آن، بهخصوص در جیرهای که از قبل قند و نشاسته بالایی دارد، ممکن است نتیجه مطلوبی نداشته باشد.
بهترین رویکرد این است که قبل از مصرف، کل جیره از نظر قند، نشاسته، فیبر، پروتئین و مواد معدنی بررسی شود و ملاس بر اساس هدف مشخص و نیاز واقعی دام وارد فرمولاسیون شود.
در نهایت، یک اصل را باید همیشه در نظر داشت: ملاس زمانی برای گاو شیری مفید است که بخشی از یک جیره متعادل باشد؛ نه اینکه بدون محاسبه و صرفاً با هدف افزایش شیر به خوراک اضافه شود.