
اگر چند سال قبل به قفسه لبنیات یک فروشگاه نگاه میکردید، احتمالاً بیشتر با بطریها یا کیسههای شیر پاستوریزه روبهرو میشدید؛ محصولاتی که باید در یخچال نگهداری میشدند و معمولاً چند روز بیشتر ماندگاری نداشتند. اما امروز بخش قابل توجهی از بازار لبنیات را شیرهایی تشکیل میدهند که در بستهبندیهای چندلایه عرضه میشوند و میتوان آنها را تا ماهها در دمای محیط نگهداری کرد. این همان چیزی است که ما به آن شیر ماندگار یا شیر UHT میگوییم.
با وجود محبوبیت این نوع شیر، هنوز هم یک سؤال قدیمی در ذهن بسیاری از مصرفکنندگان وجود دارد: آیا واقعاً حرارتی که در تولید شیر UHT استفاده میشود باعث میشود ارزش غذایی آن کاهش پیدا کند؟ بعضیها تصور میکنند چون این شیر در دمای بسیار بالا حرارت میبیند، بخش زیادی از مواد مغذی آن از بین میرود و به همین دلیل نسبت به شیر تازه کیفیت پایینتری دارد. در مقابل، متخصصان صنایع غذایی معمولاً میگویند این نگرانی تا حد زیادی اغراقآمیز است و تفاوت تغذیهای میان شیر UHT و شیر پاستوریزه چندان قابل توجه نیست.
برای اینکه بتوانیم به این سؤال پاسخ دقیقتری بدهیم، لازم است کمی از نگاه مصرفکننده فاصله بگیریم و با نگاه علمیتر به موضوع نگاه کنیم؛ یعنی هم