نقش نیاسین در تغذیه گاو شیری؛ آیا ویتامین B3 واقعاً میتواند تولید شیر و سلامت گاو را بهبود دهد؟
نیاسین یکی از آن دسته از ترکیبات تغذیهای است که نامش در جیرهنویسی گاوهای شیری زیاد شنیده میشود، اما درباره نقش واقعی آن هنوز ابهامهای زیادی وجود دارد. بعضی از دامداران و متخصصان تغذیه از نیاسین بهعنوان مکملی مؤثر برای گاوهای پرتولید، گاوهای در دوره انتقال و حتی گاوهای تحت تنش گرمایی یاد میکنند؛ در مقابل، نتایج برخی مطالعات نشان دادهاند که مصرف نیاسین همیشه باعث افزایش قابلتوجه تولید شیر یا بهبود شاخصهای متابولیکی نمیشود.
واقعیت این است که نیاسین یک مکمل «معجزهگر» نیست. اثربخشی آن به عوامل مختلفی مانند مرحله شیردهی، وضعیت انرژی گاو، شرایط آبوهوایی، مقدار مصرف، شکل مکمل و حتی میزان تخریب آن در شکمبه بستگی دارد. به همین دلیل، اگر قرار است نیاسین وارد جیره گاو شیری شود، باید با نگاه علمی و بر اساس شرایط واقعی گله درباره آن تصمیم گرفت.
در این مقاله بررسی میکنیم که نیاسین دقیقاً چیست، چه نقشی در بدن گاو دارد، چرا در دوره انتقال اهمیت پیدا میکند، چه ارتباطی با کتوز و متابولیسم چربی دارد، آیا میتواند در کاهش اثرات تنش گرمایی مؤثر باشد و مهمتر از همه، آیا مصرف آن واقعاً باعث افزایش تولید شیر میشود یا نه.
نیاسین چیست و چرا برای گاو شیری اهمیت دارد؟
نیاسین که با نام ویتامین B3 نیز شناخته میشود، یک ویتامین محلول در آب است که در بدن به شکلهای مختلفی از جمله اسید نیکوتینیک و نیکوتینامید وجود دارد.
اهمیت اصلی نیاسین به نقش آن در ساخت ترکیباتی مانند NAD و NADP مربوط میشود. این ترکیبات در بسیاری از واکنشهای متابولیکی بدن نقش دارند و برای سوختوساز کربوهیدراتها، چربیها و اسیدهای آمینه ضروری هستند. به زبان ساده، وقتی بدن گاو در حال تبدیل مواد مغذی خوراک به انرژی است، مسیرهای متعددی وجود دارند که به کوآنزیمهای وابسته به نیاسین نیاز دارند.
این موضوع در گاو شیری اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا یک گاو پرتولید باید مقدار زیادی از مواد مغذی مصرفشده را برای تولید شیر، حفظ عملکرد بدن، تولیدمثل و مقابله با فشارهای متابولیکی به کار بگیرد.
بنابراین، نیاسین مستقیماً «تولیدکننده شیر» نیست، اما در مسیرهایی حضور دارد که برای استفاده صحیح بدن از انرژی و مواد مغذی اهمیت دارند.
نکته مهم اینجاست که گاو شیری، برخلاف انسان، تنها از طریق خوراک نیاسین دریافت نمیکند. میکروبهای شکمبه نیز میتوانند نیاسین تولید کنند و بخشی از نیاز گاو از این مسیر تأمین میشود. از طرف دیگر، بخشی از نیاسین خوراک نیز ممکن است در شکمبه دچار تغییر یا تخریب شود. همین موضوع یکی از دلایلی است که باعث شده نتایج مطالعات مربوط به مکملسازی نیاسین در گاوهای شیری همیشه یکسان نباشد.
نقش نیاسین در متابولیسم گاو شیری چیست؟
برای درک بهتر نقش نیاسین باید به وضعیت متابولیکی گاو شیری نگاه کنیم.
یک گاو پرتولید، بهخصوص در روزهای ابتدایی پس از زایش، با افزایش شدید نیاز انرژی مواجه میشود. از یک طرف تولید شیر به سرعت بالا میرود و از طرف دیگر، مصرف ماده خشک معمولاً با همان سرعت افزایش پیدا نمیکند. نتیجه این وضعیت میتواند ایجاد تعادل منفی انرژی باشد.
در چنین شرایطی، بدن گاو برای تأمین انرژی مورد نیاز خود به ذخایر چربی بدن روی میآورد. چربیهای ذخیرهشده در بافت چربی تجزیه میشوند و اسیدهای چرب غیر استریفیه یا NEFA وارد خون میشوند. این اسیدهای چرب سپس باید توسط کبد و سایر بافتها پردازش شوند.
اگر این بسیج چربی بیش از حد باشد، احتمال بروز مشکلات متابولیکی مانند تجمع چربی در کبد و کتوز افزایش پیدا میکند.
نیاسین به دلیل نقش خود در متابولیسم چربی، سالهاست مورد توجه متخصصان تغذیه گاوهای شیری قرار گرفته است. یکی از فرضیههای مهم این است که نیاسین میتواند شدت بسیج چربی از بافت چربی را در برخی شرایط کاهش دهد و به مدیریت بهتر وضعیت انرژی گاو کمک کند.
اما اینجا یک نکته بسیار مهم وجود دارد: کاهش بسیج چربی همیشه به معنای بهتر شدن وضعیت گاو نیست. گاو در اوایل شیردهی واقعاً به انرژی نیاز دارد و بسیج کنترلشده چربی یک سازوکار طبیعی برای تأمین این انرژی است. بنابراین هدف نباید متوقف کردن کامل لیپولیز باشد، بلکه باید از بسیج بیش از حد و غیرقابلکنترل چربی جلوگیری شود.
مطالعات مختلف نیز نتایج یکسانی در این زمینه نشان ندادهاند و اثر نیاسین بر کاهش NEFA یا بهبود شاخصهای متابولیسم چربی در همه شرایط ثابت نیست. به همین دلیل، استفاده از نیاسین باید بخشی از یک برنامه جامع مدیریت دوره انتقال باشد، نه راهحلی جدا از جیره و مدیریت کلی گله.
نیاسین و دوره انتقال گاو؛ چرا این مرحله اهمیت ویژهای دارد؟
دوره انتقال یکی از حساسترین مراحل زندگی گاو شیری است. این دوره معمولاً از چند هفته پیش از زایش آغاز میشود و تا هفتههای ابتدایی پس از زایش ادامه پیدا میکند.
در این زمان، بدن گاو باید خود را از وضعیت خشکی به تولید شیر بالا سازگار کند. نیاز انرژی بهشدت افزایش مییابد، اما مصرف خوراک با تأخیر افزایش پیدا میکند. همین عدم تعادل میتواند زمینهساز مشکلاتی مانند کتوز، کبد چرب و کاهش عملکرد تولیدمثلی شود.
به همین دلیل، نیاسین در برنامههای تغذیهای گاوهای دوره انتقال مورد توجه قرار گرفته است. ایده اصلی این است که با حمایت از متابولیسم انرژی و احتمالاً تعدیل بسیج چربی، فشار متابولیکی واردشده به گاو کاهش پیدا کند.
با این حال، تحقیقات نشان میدهند که پاسخ گاوها به نیاسین یکسان نیست. در برخی مطالعات، مکملسازی نیاسین توانسته است شاخصهایی از متابولیسم چربی را تغییر دهد، در حالی که در برخی دیگر اثر مشخصی بر تولید شیر یا شاخصهای متابولیکی مشاهده نشده است. حتی زمان مصرف نیز ممکن است اهمیت داشته باشد؛ زیرا بسیج اسیدهای چرب پیش از زایش آغاز میشود و در حوالی زایش به اوج میرسد، بنابراین شروع مصرف تنها پس از زایش ممکن است با هدف مکملسازی در کل دوره انتقال یکسان نباشد.
از این نظر، نمیتوان گفت «هر گاوی که نیاسین دریافت کند، حتماً کمتر به کتوز مبتلا میشود». ریسک کتوز به مجموعهای از عوامل مانند وضعیت بدنی هنگام زایش، مصرف ماده خشک، تراکم انرژی جیره، سلامت کبد، بیماریهای پس از زایش و مدیریت خوراک بستگی دارد.
آیا نیاسین میتواند از کتوز گاو شیری جلوگیری کند؟
این یکی از پرتکرارترین پرسشها درباره مصرف نیاسین است.
کتوز معمولاً زمانی اتفاق میافتد که گاو در شرایط تعادل منفی انرژی قرار میگیرد و تولید کتونبادیها افزایش پیدا میکند. در این وضعیت، بدن گاو نمیتواند تمام نیاز انرژی خود را از خوراک دریافتشده تأمین کند و مجبور میشود از ذخایر بدن استفاده کند.
از آنجا که نیاسین در متابولیسم انرژی و چربی نقش دارد، این تصور شکل گرفته که میتواند به کاهش خطر کتوز کمک کند. از نظر تئوری، این فرض منطقی به نظر میرسد؛ اما شواهد علمی درباره اثربخشی قطعی آن همچنان یکدست نیست.
در برخی تحقیقات، مصرف نیاسین توانسته است بر متابولیسم چربی اثر بگذارد، اما این اثر همیشه به کاهش بتاهیدروکسیبوتیرات یا BHB، بهبود وضعیت کبد یا افزایش تولید شیر منجر نشده است. برای مثال، در یک مطالعه روی گاوهای دوره انتقال، مصرف 12 گرم نیاسین محافظتشده در روز باعث تغییر متابولیسم چربی شد، اما اثر قابلتوجهی بر تولید شیر در سه هفته نخست شیردهی یا شاخصهای استرس اکسیداتیو مشاهده نشد.
بنابراین، اگر هدف اصلی کنترل کتوز است، نمیتوان تنها به نیاسین تکیه کرد. مهمترین اقدامات همچنان شامل مدیریت صحیح جیره دوره انتقال، جلوگیری از چاقی بیش از حد گاو در زمان زایش، حفظ مصرف ماده خشک، تأمین انرژی کافی و پایش گاوهای پرخطر است.
نیاسین در صورت انتخاب درست میتواند یک ابزار کمکی باشد، اما جایگزین مدیریت صحیح دوره انتقال نیست.
آیا نیاسین باعث افزایش تولید شیر میشود؟
پاسخ کوتاه این است: گاهی ممکن است، اما نه همیشه و نه در همه گاوها.
یکی از مشکلاتی که در مورد نیاسین وجود دارد، تفاوت نتایج مطالعات مختلف است. برخی پژوهشها افزایش تولید شیر را گزارش کردهاند، در حالی که برخی مطالعات اثر قابلتوجهی بر تولید شیر پیدا نکردهاند.
در یک مرور علمی درباره تغذیه گاوهای شیری، گزارش شده است که مصرف حدود 12 گرم نیاسین در روز در برخی مطالعات با افزایش حدود 0.5 کیلوگرم تولید شیر همراه بوده، اما در مجموع نتایج درباره اثر نیاسین بر تولید شیر متناقض بوده است.
این تفاوت احتمالاً به عوامل مختلفی مربوط است؛ از جمله کیفیت جیره پایه، وضعیت انرژی گاو، مرحله شیردهی، میزان تولید، شرایط محیطی و شکل نیاسین مصرفشده.
بنابراین، اگر یک دامدار نیاسین را صرفاً با هدف افزایش تولید شیر وارد جیره کند، ممکن است نتیجه مورد انتظار را نگیرد. در بسیاری از موارد، اگر جیره اصلی از نظر انرژی، پروتئین، فیبر مؤثر یا مواد معدنی متعادل نباشد، اضافه کردن نیاسین نمیتواند ضعفهای بنیادی جیره را جبران کند.
به بیان سادهتر، نیاسین قرار نیست یک جیره ضعیف را به جیرهای حرفهای تبدیل کند
بیشتر بخوانید: راهکارهای موثر برای افزایش تولید شیر در گاوهای اوایل شیردهی
نیاسین محافظتشده از شکمبه چیست و چه تفاوتی با نیاسین معمولی دارد؟
یکی از موضوعات مهم در استفاده از نیاسین، شکل مکمل آن است.
گاو نشخوارکننده دارای شکمبهای فعال و مملو از میکروارگانیسمهاست. ترکیبات غذایی پس از ورود به شکمبه تحت تأثیر این میکروبها قرار میگیرند. این موضوع برای تغذیه گاو یک مزیت بزرگ است، اما گاهی میتواند دسترسی بدن به برخی مواد مغذی مکملشده را کاهش دهد.
در مورد نیاسین نیز بخشی از اختلاف نتایج مطالعات میتواند به میزان تخریب یا تغییر آن در شکمبه مربوط باشد. به همین دلیل، محصولات نیاسین محافظتشده از شکمبه یا Rumen-Protected Niacin طراحی شدهاند تا بخش بیشتری از ماده فعال از شکمبه عبور کرده و در بخشهای پایینتر دستگاه گوارش در دسترس جذب قرار گیرد.
البته محافظت از شکمبه بهتنهایی تضمینکننده اثربخشی نیست. یک مطالعه درباره زیستفراهمی نیاسین نشان داد که شکل محافظتشده میتواند الگوی دسترسی سیستمیک متفاوتی ایجاد کند، اما پاسخ بدن به مقدار مصرف و فرم محصول نیز وابسته است.
بنابراین، هنگام مقایسه دو محصول نیاسین، نباید فقط به عدد نوشتهشده روی بستهبندی توجه کرد. مهم است بدانیم محصول چه مقدار نیاسین واقعی دارد، چه میزان از آن در شکمبه محافظت میشود و چه شواهدی درباره اثربخشی آن در شرایط مشابه گله موردنظر وجود دارد.
بیشتر بخوانید: رشد شکمبه در گوسالههای شیری؛ از یک معده خاموش تا یک دستگاه هضم حرفهای
نیاسین و تنش گرمایی؛ آیا میتواند به خنک ماندن گاو کمک کند؟
یکی از جذابترین کاربردهای احتمالی نیاسین، استفاده از آن در شرایط تنش گرمایی است.
گاوهای شیری پرتولید در هوای گرم آسیبپذیر هستند، زیرا علاوه بر گرمای محیط، مقدار زیادی گرمای متابولیکی نیز در نتیجه تولید بالا ایجاد میکنند. وقتی گاو نمیتواند گرمای بدن را به اندازه کافی دفع کند، تنش گرمایی ایجاد میشود.
در این شرایط، معمولاً مصرف ماده خشک کاهش پیدا میکند، الگوی رفتار و نشخوار تغییر میکند و تولید شیر نیز افت میکند. کاهش تولید شیر فقط نتیجه کمخوری نیست و تغییرات متابولیکی و فیزیولوژیک ناشی از گرما نیز در آن نقش دارند.
یکی از اثراتی که برای نیاسین مطرح شده، افزایش جریان خون محیطی و کمک به دفع گرما از سطح بدن است. به همین دلیل، این مکمل در برخی برنامههای تغذیهای گاوهای تحت تنش گرمایی مورد استفاده قرار گرفته است. منابع مروری نیز به احتمال اثر نیاسین بر تنظیم دمای بدن و کاهش دمای پوست اشاره کردهاند، اما پاسخها در مطالعات مختلف یکسان نبوده است.
این نکته بسیار مهم است که نیاسین را نباید جایگزین سیستم خنککننده دانست.
اگر گاوها در تابستان با کمبود آب، تهویه ضعیف، نبود سایه یا تراکم بالای جایگاه مواجه باشند، اضافه کردن نیاسین به جیره نمیتواند مشکل اصلی را حل کند. اولویت باید با کاهش بار گرمایی محیط از طریق آب کافی، تهویه، سایه و استفاده صحیح از فن و سیستمهای خنککننده باشد.
نیاسین در بهترین حالت میتواند بخشی از برنامه تغذیهای مقابله با تنش گرمایی باشد، نه جایگزین مدیریت محیطی.
بیشتر بخوانید: استرس گرمایی در خصوص گاو شیری
آیا نیاسین میتواند مصرف خوراک گاو را افزایش دهد؟
برخی تحقیقات به اثر احتمالی نیاسین بر مصرف ماده خشک اشاره کردهاند، بهخصوص در شرایط خاص مانند دوره انتقال یا تنش گرمایی. اما این اثر را نمیتوان یک نتیجه قطعی و عمومی دانست.
وقتی گاو تحت تنش گرمایی قرار میگیرد، معمولاً برای کاهش تولید گرمای متابولیکی، مصرف خوراک خود را پایین میآورد. در چنین شرایطی، هر عاملی که بتواند وضعیت حرارتی و متابولیکی گاو را بهتر کند، ممکن است به حفظ مصرف خوراک کمک کند.
با این حال، افزایش مصرف خوراک به عوامل بسیار بیشتری وابسته است. کیفیت خوراک، تازگی جیره، دسترسی به آخور، تعداد دفعات خوراکدهی، تراکم دام، فضای آخور و کیفیت آب همگی میتوانند بر مصرف ماده خشک اثر بگذارند.
بنابراین، اگر گاوها در تابستان خوراک کافی نمیخورند، اولین سؤال نباید این باشد که «چه مقدار نیاسین اضافه کنیم؟» بلکه باید پرسید: آیا آب کافی و خنک در دسترس است؟ آیا خوراک در ساعات گرم روز تازه است؟ آیا گاوها فضای کافی برای دسترسی به آخور دارند؟ آیا تنش گرمایی بهدرستی کنترل شده است؟
این نگاه، از مصرف بیهدف مکمل جلوگیری میکند.
آیا همه گاوهای شیری به مکمل نیاسین نیاز دارند؟
خیر.
نیاسین یک مکمل عمومی نیست که بتوان بدون توجه به شرایط تمام گاوهای گله را با یک دوز ثابت تغذیه کرد.
نیاز به مکملسازی باید بر اساس شرایط گله بررسی شود. گاوهای پرتولید، گاوهای در دوره انتقال، گاوهای دارای ریسک بالای تعادل منفی انرژی یا گاوهایی که در شرایط تنش گرمایی قرار دارند، ممکن است بیشتر از سایر گروهها مورد توجه قرار بگیرند.
اما حتی در این گروهها نیز باید ابتدا وضعیت کلی جیره و مدیریت بررسی شود.
برای مثال، اگر گاوی در هفته اول شیردهی دچار کاهش شدید مصرف خوراک است، ابتدا باید علت مشخص شود. ممکن است مشکل از تب شیر، متریت، جابهجایی شیردان، لنگش، کیفیت نامناسب خوراک یا استرس محیطی باشد. در چنین شرایطی، اضافه کردن نیاسین بدون تشخیص علت اصلی، راهکار مناسبی نیست.
به همین دلیل، بهترین روش این است که مکمل نیاسین بر اساس برنامه تغذیهای مشخص و با نظر متخصص تغذیه دام یا دامپزشک گله استفاده شود.
مقدار مصرف نیاسین برای گاو شیری چقدر است؟
یکی از اشتباهات رایج در استفاده از مکملها، تعیین دوز صرفاً بر اساس توصیههای عمومی است.
در مطالعات مختلف، مقدار مصرف نیاسین بسیار متفاوت بوده و بسته به نوع مکمل، هدف استفاده و مرحله فیزیولوژیک گاو تغییر کرده است. برای نمونه، در پژوهشهای مختلف مقادیر حدود 10 تا 24 گرم در روز یا حتی مقادیر متفاوتتری بررسی شدهاند، اما این به معنای وجود یک «دوز استاندارد برای همه گاوها» نیست.
در یک متاآنالیز جدید که 41 آزمایش و نزدیک به 2000 گاو را بررسی کرده، تفاوتهایی میان نیاسین محافظتنشده و محافظتشده و همچنین میان دوره انتقال و دوره شیردهی مورد توجه قرار گرفته است؛ همین گستردگی نتایج نشان میدهد که نمیتوان یک عدد ثابت را برای تمام شرایط توصیه کرد.
بنابراین، مقدار مناسب باید بر اساس محصول مورد استفاده، میزان نیاسین مؤثر، نوع محافظت از شکمبه و هدف مکملسازی تعیین شود.
اشتباهات رایج در مصرف نیاسین در گاوداریها
یکی از رایجترین اشتباهات، تصور این است که «هرچه نیاسین بیشتر باشد، نتیجه بهتر خواهد بود». در حالی که مکملسازی باید بر اساس نیاز واقعی انجام شود.
اشتباه دوم، انتظار افزایش سریع و قطعی تولید شیر است. نیاسین در صورت اثربخشی، از طریق مسیرهای متابولیکی مختلف عمل میکند و نتیجه آن الزاماً به شکل افزایش فوری تولید شیر دیده نمیشود.
اشتباه دیگر، استفاده از نیاسین برای جبران یک جیره نامتعادل است. اگر گاو انرژی کافی دریافت نکند، کیفیت علوفه پایین باشد یا مصرف ماده خشک به دلیل مشکلات مدیریتی کاهش یافته باشد، نیاسین نمیتواند همه این مشکلات را برطرف کند.
همچنین نباید تصور کرد که استفاده از نیاسین به معنی بینیازی از خنکسازی گاوها در تابستان است. تنش گرمایی یک مشکل چندعاملی است و مدیریت آن نیاز به مجموعهای از اقدامات دارد.
بهترین زمان استفاده از نیاسین چه زمانی است؟
اگر هدف از مصرف نیاسین حمایت از متابولیسم گاو در دوره انتقال باشد، منطقی است که برنامه مکملسازی بر اساس کل این دوره طراحی شود، نه اینکه صرفاً بعد از مشاهده مشکل آغاز شود.
از طرف دیگر، اگر هدف مدیریت تنش گرمایی باشد، استفاده از مکمل باید پیش از رسیدن شرایط به اوج بحران و همزمان با اجرای اقدامات مدیریتی مقابله با گرما بررسی شود.
اما این موضوع به معنی توصیه یک برنامه ثابت برای تمام دامداریها نیست. تفاوت اقلیم، نوع گاو، سطح تولید، جیره، کیفیت خوراک و وضعیت سلامت گله میتواند نتیجه مکملسازی را تغییر دهد.
در یک گاوداری حرفهای، بهتر است اثر مکمل با شاخصهای قابل اندازهگیری بررسی شود؛ برای مثال مصرف ماده خشک، تولید شیر، درصد چربی و پروتئین شیر، BHB، NEFA، تغییرات وزن بدن و وضعیت بدنی و همچنین بروز بیماریهای دوره انتقال.
اگر هیچ تغییر مثبتی در شاخصهای موردنظر ایجاد نشود، باید بررسی کرد که آیا اساساً مکملسازی برای آن گله توجیه اقتصادی و تغذیهای دارد یا خیر.
سخن پایانی
نیاسین یا ویتامین B3 یک ترکیب مهم در متابولیسم انرژی است و بهطور طبیعی نیز در بدن و شکمبه گاو نقش دارد. این ویتامین در واکنشهای مرتبط با متابولیسم کربوهیدراتها، چربیها و پروتئینها مشارکت میکند و به همین دلیل، از نظر تئوری میتواند در شرایطی که گاو با فشار متابولیکی بالایی مواجه است، اهمیت بیشتری پیدا کند.
دوره انتقال، اوایل شیردهی و شرایط تنش گرمایی از جمله موقعیتهایی هستند که بیشترین توجه را به مکملسازی نیاسین اختصاص دادهاند. با این حال، شواهد علمی نشان نمیدهند که نیاسین در تمام گاوها و تحت هر شرایطی باعث افزایش تولید شیر یا جلوگیری از بیماریهای متابولیکی میشود.
اثر آن به شکل مکمل، میزان مصرف، شرایط شکمبه، مرحله شیردهی، وضعیت انرژی و مدیریت کلی گله بستگی دارد. در برخی مطالعات، اثرات مثبتی بر متابولیسم چربی، مصرف خوراک یا تولید گزارش شده، اما در برخی پژوهشها تغییر قابلتوجهی مشاهده نشده است. به همین دلیل، استفاده از نیاسین باید هدفمند و بر اساس نیاز واقعی گله باشد.
در نهایت، بهترین نگاه به نیاسین این نیست که آن را یک مکمل افزایش تولید شیر بدانیم؛ بلکه باید آن را ابزاری بالقوه برای حمایت از متابولیسم گاو در شرایط خاص در نظر بگیریم. اگر جیره پایه متعادل باشد، مصرف ماده خشک مناسب باشد، دوره انتقال بهدرستی مدیریت شود و عوامل اصلی تنش گرمایی کنترل شوند، آنگاه میتوان بررسی کرد که آیا افزودن نیاسین، بهویژه در فرم مناسب و با دوز صحیح، ارزش افزودهای برای گله ایجاد میکند یا خیر.
نکته کلیدی برای دامدار این است: قبل از خرید و مصرف نیاسین، ابتدا مشخص کنید قرار است کدام مشکل را حل کند. اگر هدف مشخصی وجود نداشته باشد، مکملسازی ممکن است فقط هزینه خوراک را افزایش دهد؛ اما اگر نیاسین در زمان مناسب، برای گروه مناسب و با یک هدف قابلاندازهگیری استفاده شود، میتواند بهعنوان بخشی از یک برنامه جامع تغذیه و مدیریت گاو شیری مورد بررسی قرار گیرد.