
محمدرضا سعیدی، مدیرعامل شستا در دیدار با مدیران هلدینگ تادیکو:
واضح است که مجموعه تادیکو هم در امنیت غذایی کشور نقش کلیدی بازی میکند و هم در امنیت اجتماعی.
امنیت غذایی از این منظر اهمیت دارد که مجموعه تادیکو در زنجیره تامین غذا جایگاه بسیار خوبی دارد و امنیت اجتماعی نیزاز آن جهت اهمیت پیدا میکند که اکثر مجموعههای ایجادشده در اطرافروستاها و شهرها مستقر هستند و خودِ ایجاد اشتغال و درگیر کردنکسبوکارهای منطقه، به تامین امنیت اجتماعی کمک میکند.
بنابراین موضوع بسیار مهمی است و باید به سمتی رفت که اینمجموعه توسعه پیدا کند و بزرگتر شود؛ اما این توسعه باید مبتنی برفناوریهای نوین و جدید باشد. واقعاً باید به سمت یک صنعت دامپروریپیشرفته، مبتنی بر دانش و با سطح فناوری بالا حرکت کنیم.
بخشی از مباحث درجلسه مطرح شد؛ از جمله افزایش عمر مفید دامها و تغییر نرخ حذف دامها که میتواند باعث شود هرچه زودتر به نقطه سود خالص برسیم تا این دوره سودآوری نیز طولانیتر شود که طبیعتاً به نفع مجموعه خواهد بود.
مدیریت دقیق خوراک دام نیز باید مبتنی بر مباحث علمی باشد و این حوزه نیازمند توجه جدی است.
شما فقط تولیدکننده شیر نیستید، بلکه در حال حرکت به سمتی هستید که مانند یک مرکز ژنتیک دام در منطقه عمل کنید. این یعنی علاوه بر تولید محصول که صرفاً شیر نیست، خود فناوری را نیز در اختیار دارید و روی آن کار میکنید.
داکیومنت کردن، مستندسازی، تبدیل تجربهها به فناوری، فروش این دانش و آموزش دادن آن، موضوع بسیار مهمی است و میتوانید به صورت جدی روی آن کارکنید.
بینالمللیسازی را نباید فقط از منظر صادرات شیر دنبال کنیم،بلکه باید صادرات فناوری، مدیریت و ژن را نیز مدنظر قرار دهیم.
به نظر من اگر این خزانه ژنتیکی رادر اختیار دارید، پس این ظرفیت، کاملاً قابل مذاکره برای بینالمللیسازی در کشورهای اوراسیا و حتی ترکیه است. همچنین در این زمینه باید بتوانیم حتی لایسنس بدهیم یا در قالب شراکت وارد همکاری شویم.
برای ورود به محیط بینالمللی، دریافت گواهینامههای لازم ضروری است. باید بدانیم شرط ورود شیر یا هر محصول دیگر به بازارهای جهانی چیست و برای صادرات جنین چه استانداردهایی باید پاس شود.
به جای واردات محصول، باید انتقال دانش صورت گیرد. هر جا برای نمایشگاه یا مذاکره میرویم، باید موضوع انتقال فناوری نیز مدنظر باشد.
باید بررسی شود که آیا امکان کاهش وابستگی به خارج در حوزه نهادهها وجود دارد یا نه. شاید از نظر فنی و اقلیمی محدودیتهایی وجود داشته باشد، اما باید دید آیا میتوان در داخل یا حتی در کشورهای اطراف ایران، تولید نهاده را مدیریت کرد تا وابستگی خارجی کاهش یابد.
امروز صرفاً بنگاهداری، ارزش و اعتبار ایجاد نمیکند و باید روی اکوسیستم کار شود.