
بیماریهای عفونی مشترک میان انسان و دام، بزرگترین چالش حوزه دامپزشکی و بهداشت عمومی هستند. در میان این بیماریها، سل گاوی (Tuberculosis) و بروسلوز (Brucellosis) از خطرناکترین و گستردهترین عفونتهایی محسوب میشوند که هم میتوانند سلامت دام را بهشدت تهدید کنند و هم برای انسان پیامدهای بلندمدت ایجاد نمایند.
به همین دلیل، انجام آزمایشهای دورهای و استاندارد مانند تست سل دام و تست بروسلوز (تب مالت) ضروریترین اقدام پیشگیرانه در گلهها و واحدهای دامداری است.
این دو تست نهتنها نقش حیاتی در تشخیص دام آلوده دارند، بلکه پایه اصلی کنترل بیماری، جلوگیری از انتشار باکتریها در گله و حفظ سلامت اقتصادی واحد دامی به شمار میآیند.
بروسلوز یک بیماری باکتریایی مزمن و واگیردار است که از طریق باکتریهای جنس Brucella ایجاد میشود. این باکتریها داخلسلولی بوده و توانایی زندگی طولانی در محیط بدن حیوان را دارند، بنابراین درمان آن دشوار و کنترل آن بدون غربالگری دورهای تقریباً غیرممکن است.
• Brucella melitensis – شایع در بز و گوسفند، بیماریزاترین گونه برای انسان.
• Brucella abortus – عامل اصلی آلودگی در گاو و گوسالهها.
• Brucella suis – عمدتاً در خوک.
• Brucella canis – عامل آلودگی در سگ.
در ایران، بیشترین موارد انسانی ناشی از B. melitensis است که از بز و گوسفند منتقل میشود.
این بیماری موجب میشود دام:
• دچار سقط جنین شود
• کاهش شدید تولید شیر داشته باشد
• در مواردی نابارور یا نازا گردد
• وزنگیری و رشدش مختل شود
• به دلیل مزمن شدن، تا سالها ناقل باقی بماند
وجود حتی یک دام آلوده در گله، بهسرعت منجر به آلودگی تعداد زیادی از حیوانات دیگر میشود، بنابراین تست دورهای بروسلوز برای کنترل بیماری ضروری است.
سل دام (معمولاً گاوی)، یک بیماری مزمن ناشی از باکتری Mycobacterium bovis است. این باکتری بسیار مقاوم بوده و میتواند از دام به انسان نیز منتقل شود. سل گاوی در بسیاری از کشورها به دلیل خطرات جدی بهداشتی، مشمول کنترل قانونی و حذف دام آلوده است.
• کاهش شدید وزن
• ضعف سیستم ایمنی
• کاهش تولید شیر
• عفونتهای ریوی، غدد لنفاوی و اندامهای داخلی
• مرگ و میر در موارد پیشرفته
دام آلوده در ظاهر ممکن است سالم به نظر برسد اما به مدت طولانی باکتری را پخش میکند، به همین دلیل تشخیص زودهنگام با تست سل حیاتی است.
بیشتر بخوانید: چرا باید شیر خام را بجوشانیم؟ | روش صحیح جوشاندن شیر
آزمایش بروسلوز دام معمولاً به روشهای سرولوژیک (خونی) انجام میشود. هدف این تستها، شناسایی آنتیبادیهای بدن دام علیه باکتری بروسلا است.
• تست رزبنگال (RBPT) – سریع، ابتدایی، مناسب غربالگری
• آزمون الایزا (ELISA) – دقیقتر و تأییدی
• تست ثبوت مکمل (CFT) – روش استاندارد برای تشخیص دام آلوده
تست سل معمولاً از طریق تست توبرکولین (PPD Test) انجام میشود. این تست مشابه تست پوستی سل در انسان است.
در بسیاری از کشورها، دامهایی که تست سل آنها مثبت میشود بهطور قانونی حذف میشوند تا از انتشار بیماری جلوگیری شود.
هر دو بیماری جزء بیماریهای مشترک انسان و دام هستند.
انسانها میتوانند از طریق:
• شیر خام
• تماس با دام آلوده
• جفت و ترشحات دام
• گوشت خام آلوده
• استنشاق هوای آلوده
مبتلا شوند.
دام آلوده به این بیماریها معمولاً:
• تولید شیر کمتری دارد
• سقطهای مکرر دارد
• رشد ضعیفتری نشان میدهد
• زاد و ولد گله را مختل میکند
• ناقل طولانیمدت است
وجود بیماری میتواند ضررهای سنگینی به واحد دامداری وارد کند.
شیری که از دام آلوده به بروسلوز یا سل به دست بیاید، حتی با ظاهری طبیعی نیز حاوی باکتری است. تستهای دورهای تضمین میکنند که شیر، گوشت و فرآوردههای دامی برای مصرفکننده ایمن باشند.
یک دام آلوده میتواند بیماری را به سرعت به گله منتقل کند. غربالگری علمی از این اتفاق جلوگیری میکند.
• استفاده از واکسن بروسلوز در سنین توصیهشده در گوسفند و بز
• خودداری از خرید دام بدون شناسنامه بهداشتی
• رعایت بهداشت جایگاه دام
• جداسازی دام بیمار
• جلوگیری از تغذیه دامها با شیر غیرپاستوریزه یا آلوده
• انجام آزمایشهای دورهای سل و بروسلوز بهصورت سالانه
جمع بندی
تست سل و بروسلوز دام، دو ابزار اصلی و ضروری در مدیریت سلامت گله و پیشگیری از بیماریهای مشترک انسان و دام هستند. با انجام منظم این آزمایشها، دامدار میتواند:
• از شیوع بیماریهای خطرناک در گله جلوگیری کند
• هزینههای درمان و خسارات اقتصادی را کاهش دهد
• ایمنی محصولات دامی را تضمین نماید
• سلامت دامها و کارگران دامداری را حفظ کند
در دنیای دامداری مدرن، پیشگیری از بیماریها ارزشمندتر و کمهزینهتر از درمان آنهاست؛ و تستهای سل و بروسلوز مهمترین گام در این مسیر هستند.