
شیر و محصولات لبنی از مهمترین منابع غذایی در سراسر جهان محسوب میشوند و تأمین پروتئین، کلسیم و دیگر مواد مغذی بدن به میزان قابل توجهی به مصرف این محصولات وابسته است. با این حال، ضایعات شیر و محصولات لبنی یکی از چالشهای بزرگ صنعت دامپروری و صنایع غذایی است. کاهش ضایعات نه تنها به صرفهجویی اقتصادی کمک میکند، بلکه اثرات زیستمحیطی منفی ناشی از تولید و دورریز این محصولات را نیز کاهش میدهد. در این مقاله به بررسی عوامل ایجاد ضایعات شیر و محصولات لبنی و روشهای مؤثر برای کاهش آنها پرداخته میشود.
ضایعات شیر و لبنیات ممکن است در تمام مراحل تولید، حملونقل، توزیع و مصرف رخ دهد. این دلایل به طور کلی شامل موارد زیر هستند:
عدم رعایت شرایط بهداشتی و نگهداری: شیر تازه و محصولات لبنی به سرعت فاسد میشوند، بهویژه اگر دمای مناسب سردخانه رعایت نشود. نگهداری در دمای بالاتر از 4 درجه سانتیگراد سبب رشد باکتریهای فساد و کاهش کیفیت محصول میشود.
مدت زمان کوتاه مصرف: برخی محصولات لبنی، مانند ماست و پنیر تازه، دارای تاریخ انقضای کوتاه هستند و در صورت عدم فروش به موقع، دور ریخته میشوند.
حمل و نقل نادرست: در طول زنجیره توزیع، عدم رعایت دما و بستهبندی مناسب باعث فساد محصولات لبنی میشود.
خطاهای فرآوری: فرآیندهای تولید شیر و لبنیات، مانند پاستوریزاسیون، بستهبندی و هموژنیزاسیون، اگر دقیق انجام نشود، ممکن است باعث کاهش ماندگاری و کیفیت شود.
فرهنگ مصرف و خرید نادرست: خرید بیش از حد، عدم مصرف به موقع و ذخیرهسازی نامناسب در خانهها نیز یکی از عوامل مهم ضایعات لبنی است.
استفاده از تکنولوژیهای پیشرفته در فرآوری شیر، مانند پاستوریزاسیون با دمای کنترلشده و فراپالایش (UHT)، باعث افزایش ماندگاری محصولات میشود. بستهبندیهای مناسب با مواد محافظتی و ضد نور نیز از اکسیداسیون و رشد میکروبها جلوگیری میکند. استفاده از بستهبندیهای قابل بازیافت و ایمن در برابر نفوذ اکسیژن و رطوبت، ضایعات را بهطور قابل توجهی کاهش میدهد.
شیر و محصولات لبنی حساس به دما هستند و نیاز به حفظ زنجیره سرد از مزرعه تا مصرفکننده دارند. استفاده از خودروهای مجهز به سردخانه، سیستمهای کنترل دما در انبارها و فروشگاهها و نظارت دقیق بر دمای یخچالها در سطح فروش، از عوامل کلیدی در کاهش ضایعات است.
حمل و نقل محصولات لبنی باید با رعایت استانداردهای خاص انجام شود. بستهبندی مقاوم، جلوگیری از تکان شدید در طول مسیر و تحویل سریع به مراکز فروش، کیفیت محصول را حفظ میکند و از هدر رفتن آن جلوگیری میکند.
تکنولوژیهای جدید، مانند پاستوریزاسیون ماکروویو، اشعه فرابنفش (UV) و بستهبندی هوشمند با حسگرهای کیفیت، امکان تشخیص فساد محصول قبل از رسیدن به مصرفکننده و افزایش طول عمر مفید آن را فراهم میکنند. همچنین، شیر غنیشده با افزودنیهای طبیعی ضد باکتری، میتواند ماندگاری را افزایش دهد.
تولید محصولاتی مانند پنیر سخت، شیر UHT و ماست پروبیوتیک با بستهبندی و فناوری مناسب، ماندگاری طولانیتری داشته و احتمال ضایعات کاهش مییابد. این محصولات میتوانند تا چندین هفته یا حتی ماهها بدون افت کیفیت ذخیره شوند.
یکی از مهمترین عوامل ضایعات، عدم آگاهی مصرفکننده و فروشنده است. آموزش در مورد تاریخ مصرف، نحوه نگهداری، میزان خرید مناسب و استفاده از محصولات نزدیک به تاریخ انقضا، نقش بسیار مهمی در کاهش دورریز دارد. همچنین، فروشگاهها میتوانند از سیستمهای تخفیف برای محصولات نزدیک به تاریخ انقضا استفاده کنند.
ضایعات قابل توجه شیر و لبنیات میتوانند به شکل خوراک دام، کود آلی یا تولید محصولات جدید مانند پنیر پیتزا و شیر خشک استفاده شوند. این روشها علاوه بر کاهش هدررفت، باعث بهرهوری اقتصادی بیشتر میشوند.
بیشتر بخوانید: مهم ترین اثرات علوفه خشک و تازه بر سلامت گاو شیری
کاهش ضایعات شیر و محصولات لبنی اثرات مثبت متعددی دارد:
اقتصادی: صرفهجویی در هزینه تولید و حمل و نقل
سلامتی: افزایش کیفیت محصولات مصرفی و کاهش خطر بیماریهای مرتبط با محصولات فاسد
زیستمحیطی: کاهش آلودگی محیط زیست و هدررفت منابع آب و انرژی
اجتماعی: تأمین بهتر مواد غذایی برای جامعه و کاهش نیاز به تولید بیش از حد
شیر و محصولات لبنی بخش مهمی از رژیم غذایی انسانها را تشکیل میدهند و ضایعات آنها یک چالش جدی برای صنعت و مصرفکنندگان است. استفاده از تکنولوژیهای نوین فرآوری و بستهبندی، مدیریت دقیق زنجیره سرد، آموزش مصرفکنندگان و بازچرخانی ضایعات از جمله مؤثرترین روشها برای کاهش دورریز این محصولات هستند. کاهش ضایعات نه تنها ارزش اقتصادی و کیفیت غذایی را حفظ میکند، بلکه نقش مهمی در حفاظت از محیط زیست و بهبود بهرهوری منابع دارد. با رعایت این راهکارها، میتوان هم سلامت مصرفکننده و هم سودآوری صنعت لبنیات را افزایش داد.